Yaşlı Genç | Karamandan.com - | Karaman Haber

Yaşlı Genç | Karamandan.com - | Karaman Haber

12 Kasım 2019 Salı
Yaşlı Genç

Bizler; kültürünü unutmuş ve hafızasını kaybetmiş tuhaf bir topluluk olduk. Çekirdek aile kavramı ile büyüklerimizden ayrıldık ve işaret levhaları olmayan bir yolda farları patlamış aracımızla gece vakti son sürat hızla bir yerlere gitmeye çalışıyoruz. Bu yolculukta hem kendimizi hem de neslimizi tehlikeye atarak.

İşaret levhası niteliğindeki yaşlılarımız ise yapayalnız kaldıkları kullanılmayan yolların kenarında çürüyüp bir rüzgâr ile yıkılmayı bekliyorlar; yoldan geçen hiç kimseye fayda sağlayamadan. 

Anayolda karşıdan karşıya geçerken annesinin elinden tutmak istemeyen çocuklar gibiyiz!

İşlemeyen demirin paslandığı gibi, uzak kalmanın görev bilincini unutturduğu gibi, şimdi de ahir ömründe torunlarına eğitim verip örnek olmaktan uzak kalan ihtiyarlar da paslandı ve bir şeyleri unuttu. Çevremizde torununa ‘subhaneke’ duasını öğreten dedeleri, torunlarına cüz okutan nineleri göremiyoruz. Sokak başlarında çocuklarla muhabbet eden ihtiyarları göremiyoruz. Şadırvanlarda çocuklara abdest almayı öğreten aksakallıları göremiyoruz. Dünyanın fani olduğunu anlayıp emsallerini toprağa verenlerin dünya malından geçtiğini göremiyoruz. 

“Allah, altmış yıl ömür verdiği kişinin mazeret gösterme imkânını ortadan kaldırmıştır” dedi, Efendimiz (sav).

Günümüzün yaşlıları ihtiyarlama karşıtı ve hep genç kalmaya çalışıyorlar. Geçen zaman insanların bedenlerini ihtiyarlatırken; düşüncelerine, emellerine, iştahlarına ve dünya sevgilerine karşı bir ihtiyarlama sağlamıyor. Bir zamanlar gençlerle genç olmayan ihtiyarlar şimdi çocuklarla çocuk oluyorlar. Çoğunun elinde akıllı telefon, çoğunun bir sosyal paylaşım sitesinde hesabı, çoğu da aktif kullanıcı… Çoğunun alnında abdest izi yok, çoğunun ütülü pantolonlarının diz kısmı kırışık değil, çoğu hâlâ sigara kokuyor, çoğu hâlâ güzel bir örnek değil… 

“Yaşlanmayan yaşlılar” dedi, konu üzerine istişare ederken hatunum. 

“İhtiyarın toplumdaki yerinin bir hizaya getirici olması beklenirken ihtiyar hizaya getirilmesi gereken bir insan haline geliyor. Hâlbuki biz ihtiyardan ne bekliyoruz? Toplumu hizaya getirecek davranışlar, uyarılar bekliyoruz, sözler bekliyoruz, örnek tutumlar bekliyoruz” dedi, Üstad İsmet ÖZEL.

İnsanlar yaşça büyürken; küçük kalan yanları var… İnsanlar ölürken; dünya durdukça duran hataları var… İnsanlar görürken; kör şekilde bakan tarafları var… İnsanlar düşünürken; es geçtikleri noktaları var… İnsanlar severken; ihmal ettikleri saygıları var… İnsanlar nefret ederken; hadlerini aşan tavırları var… İnsanlar inanırken; birbirine karıştırdıkları inançları var… 

Yaşlılarımızın hatasını yeni nesillerimiz doğru örnekler görememekle, orta yaşlılarımızın hatasını ise yaşlılarımız yalnız kalarak ödüyorlar. Bu yalnızlığı ölürlerken bile yaşıyorlar!

“Bizim modern ölüm tecrübemizi etkileyen önemli değişikliklerden biri, ölümün ‘toplumdan kurumlara taşınmış olmasıdır’ artık. Bundan böyle evde değil hastanede ölüyoruz, sevdiklerimizin duaları ve sevecenliğiyle değil doktorların umutsuz bakışları altında öte âleme uğurlanıyoruz” dedi, Kemal SAYAR.

“Geleceğe bakıyorum da nesil hep kötüye doğru gidiyor” dedi, kendine bakamayan. “Geçmişe baktığında da nesil hep iyiye doğru gitmişse sen de kötüye gidenler arasındaydın” dedi, altta kalmamaya çalışan.

Yetmiş yaşındaki ihtiyarın faceapp uygulamasına resmini göndermesini nasıl yorumlarsınız? Bir de böyle düşünün!

Toplum vasfını kaybetmiş tuhaf bir topluluk olduk. 

Yazıyı ise Üstad İsmet ÖZEL noktalasın…

“Seyrimiz her geçen gün kötüden betere doğrudur”.

Şadan Sezgin

Okunma : 1237