Bisküvi Anıtı | Karamandan.com - Karaman Haber

Bisküvi Anıtı | Karamandan.com - Karaman Haber

01 Ekim 2020 Perşembe
Bisküvi Anıtı

Sembolik bir anıt bisküviye öncülük eden bu şehre işçi kızların başlarına bisküviden taç yapmak, zafer anıtı gibi şehrin girişlerine dikmek.

Finger, petibör kremalı, çubuk, badem kek gofret bir tabakta işçi kızların ellerinde şehre girenlere servis ediyormuş gibi. Ve hatta daha yüksekten şelaleden çikolata akıtmak. Çünkü bisküviyi tanımlayan, bisküvi şehri olduğunu simgeleyen bir anıtımız yoktu.

Bisküvi başka şehirlerden ödünç de alınmamıştı bizim öz vatanımızda üretilmiş halis muhlis Karamanımız'ın ürünüydü. Bu ürünü bizim girişimci müteşebbislerimiz başardı ve Karaman bisküviyle nam saldı. Karaman bisküvinin baş şehri oldu.

Şimdi size ziyafetimdir bir tabak dolusu bisküvi işçi kızın elinde, bisküvilerle süslenmiş servis tabağında üzerinde de ‘’Bitmeyen bisküvi’’ yazılmış. İşçi kızların ellerinde şehrin girişinde bir anıtı yapılmış. O anıtı hayal ediyorum. Sanki mavi önlüklü kızların anıtı dikilmiş şehrin girişine gelenleri bir tabak bisküviyle karşılıyor. Şehirden çıkanlara da veda ediyor.

Böyle görkemli bir başarıyı böyle bir anıtla hatırlamak istiyorduk. O zaman yeniden Isparta’nın gülü, Denizli’nin horozu Afyon’un kaymağı gibi bir anı canlanır Karaman sanayisine can veren kardelenlerimizi beyaz örtülü, beyaz çoraplı, dik duruşlu, epa terlikli iş önlüklü kızlarımızı da hatırlardık.

Eğer içimizde ki anılarımız gençlik yıllarımız da canlanmayacaksa ve her çalışan da bir gün yaşlanmayacaksa bisküvinin anıtının dikilişinin ne önemi olabilir? İnanın baştan aşağı işçi kıyafetiyle, işçi kızın o elinde tuttuğu tepsiye de baktığınızda birden anılarınız canlanıverecek içiniz ısınıverecek. O eli öpülesi bisküvi işçisi kız da yoklukta ve o zorlukta fabrikanın ilk kurulduğu tarihten beri beliriveren bir işçi kız figürü olarak size gülümseyecek.

Bu anıları hatırlatan bir anıt şehrin girişinde, kızların ellerinde bisküviyi elleriyle havaya kaldırdıkları ilk yıllardan başlayan upuzun bir yolculuk, bir hikâye yıl yıl tanımlanan ve binlerce yıl da yaşayacakmış gibi. Ama şimdi ben gözlerimi kapatırsam o kapatırsa birde anıtımız olmazsa unutulur gider. Kızlarla bisküvinin macerası kesişme noktası geçmiş ile geleceğin birleşme noktası şimdiki nesil ve gelecek nesil kavrayamaz.

Bisküvinin tarihini bu anlık görüntü olmazsa onların hafızalarına da bir şeyler taşımazsa. Gözlerimi de kapatır hayalimde görmek istediğim gibi de canlandırırsam veya anlatılan hikayelere de razı olursam sonra da kalkar şehrimi ‘’Bisküvinin Başkenti’’ diye de översem. Çünkü herkes övüyor herkes konuşuyor. Ama birde anıtımız olsa şöyle gelip geçenler bir göz atsa şehre girenler ve çıkanlara bisküviyi hatırlatsa gezgincilere eskinin gölgesinde yenilerinde gıpta ile bakacağı ve yollarına devam edeceği bir anıt heykeli.

Nurten Kılıç

Düzenleme : 25 Aralık 2019 12:54 Okunma : 4097