Nefretin Delirttiği Güzel Ülkem | Karamandan.com - Karaman Haber

Nefretin Delirttiği Güzel Ülkem | Karamandan.com - Karaman Haber

18 Şubat 2020 Salı
Nefretin Delirttiği Güzel Ülkem

Ailemiz, dostumuz, partimiz, gazetemiz, ideolojimiz herkes ama herkes  nefretle besledi bizi. 

Ve şimdi de biz çocuklarımızı nefretle besliyoruz. Çünkü herkes yaralı, çünkü herkesin yarası başkasına bıçak olmuş ülkemde. Kimi Fenerbahçeden nefret ediyor, kimi Galatasaraydan. Kimi solculardan nefret ediyor, kimi sağcılardan. Kimi divan şiirinden nefret ediyor, kimi modern şiirden. Kimi erkeklerden nefret ediyor, kimi kadınlardan. Kimi patronundan nefret ediyor, kimi işçisinden. Kimi Türklerden nefret ediyor, kimi Kürtlerden. Kimi Alevilerden nefret ediyor, kimi Sünnilerden. Kimi Osmanlı’dan  nefret ediyor, kimi Cumhuriyetten. Kimi aydınlardan nefret ediyor, kimi halktan(…). Haklı bile olsanız, nefret insanı haklıyken haksız duruma düşüren bir duygu çünkü şiddete sürükler, çirkinleştirir, insanı en büyük güzelliğinden yani masumiyetinden eder . Cinayet,ayrımcılık, sömürü, cehalet.. her türlü kötülüğün temelinde nefret yani sevgisizlik var. Çünkü çocukken sevme yeteneği örselenmiş, azarlanmış, dövülmüş bir milletiz biz. Affetmeyi ve sevmeyi öğrenemedikçe içimizdeki kötülükten kurtulamayacağız. Nefret yavaş yavaş delirtiyor ülkemi. Gazeteleri açın bakın, hergün bir cinayet. Sokaklar birbirine saldırmaya hazır gizli psikopatlarla dolu. Nefret tüccarları her yerde saygı görüyor. Kendini düşmanı ile tanımlayan, kendine bir düşman yaratmadan yaşayamayan insanların sayısı gittikçe artıyor. İnsan kendini düşmanı ile değil, gökyüzü ile tanımlamalı. Nefretin delirttiği ülkeleri bekleyen şey, iç savaştır. Bakınız Suriye’ye, ne büyük acılar yaşanıyor orada. Allah korusun, ülkemi bekleyen en büyük tehlike, içsavaştır. 

Cehennem birbirimizi sevmeyi bıraktığımızda başlayacak. İşte bu yüzden dini, cinsi, ırkı, fikri ne olursa olsun empati kuracağız. Dostluğumuzla övüneceğiz düşmanlığımızla değil. Birbirimizi sevmenin yollarını bulacağız, birbirimizi öldürmenin değil. İçimizdeki nefreti yağmura, denize ve şiire çevireceğiz. Çünkü başkasının acısına üzülemeyen, doğacak çocuğa da, yağmurdan sonra yükselen toprağın kokusuna da artık sevinemez.

Düzenleme : 22 Ocak 2015 13:22 Okunma : 2483