İlkin anlamlandıramamıştım aslında bu sözün ardında kalanları. Sadece bir heyecan ve mutluluktu benim için o yıl hissettiklerim. Genç, dinamik ve heyecanlı…

Sadece bir meslek ve ekonomik ihtiyaçlarımı karşılayacağım bir iş olarak baktığım, anlamını ve önemini yeterince anlayamadığım bir sevdaymış aslında öğretmenlik.

Sevda dedim, çünkü sevda göze almaktır ölümü, yanmaktır, aşktır beklide. Hani çocuk sahibi olanlar büyütürken büyürler ya işte bütün öğretmenler de öğreterek öğrenir hayatı. Ben de öğrendim, öğrettim ve devam ediyorum.

Samimiyetle, aşkla, sabırla ve sevgiyle…

Sorunlar yeterli donanım, cesaret ve samimiyetle çözülür. Ben önemli eksikliklerimizden biri olarak da "SAMİMİYET” duygusuna uzaklığımızı görüyorum..

Fikrimizi sorduklarında sorun ve çözümünün tespiti adına mangalda kül bırakmıyoruz ama uygulamaya gelince “zil çaldı, ders bitti benim de işim bitti! Hadi bana eyvallah yarın kaldığımız yerden devam.” diyoruz..

Sonsuza çevirili bir akılla olaylara bakanlarla, sadece dünyevi menfaat için makam mevki için olaylara ve kişilere bakanlar arasında çok farklar vardır ve olması da muhakkaktır..

Geçmişi unutmadan geleceğe güvenle bakan, gerçek manada sabırlı ve içtenlikle samimi, vicdanının sesine kulak veren öğretmenlere çok ama çok ihtiyacımız var.

Böyle yaşayan ve yaşamını böyle anlamlandıran tüm öğretmenlerimizin bu gününü tüm içtenlikle kutluyor saygı ve selamlarımı sunuyorum.

ÖĞRETMENLER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN