Sadık olmak bir meziyet değil kanımca. Sadık olmak kendinden ödün vermektir. Ne bir günlük, ne bir aylık, nede bir sonbaharlıktır sadık olmak. Her zaman her yerde her şartta kendini adamaktır. Sadakat bir aşkın ilk günü gibi, bir çocuğun ilk emdiği süt gibi, bir fidanın can suyu gibi, bir binanın ilk tuğlası gibidir. Sadakat olmadan besmelenin bile anlamı yarım kalıyor. 

Sadık olmak meziyet değil, kendinden ödün vermektir

Sadakat kelimesini hızlı hızlı ve tekrar tekrar okuduğum zaman zihnimde sadaka kelimesi canlanıyor nedense. Bu bir rastlantımı yoksa gerçekten sadaka ile sadakatin bir anlam komşuluğumu var. Düşününce çokta ayrı dünyanın kelimesi değil bunlar. Sadakat tıpkı sadaka gibi bizim olan herhangi bir şeyden vazgeçmek değimlidir? Bence öyle. Ama vazgeçtiklerimiz hiç birbirine benzemiyor insan malından mülkünden sadaka verir, belki her şeyini verir ama iş sadakata gelince ölüm döşeğinde bile olsa kendinden ödün vermiyor insan.  Bence sadakat göstermek bu kadar kolay olmamalı zaten. Dedim ya sadık olmak meziyet değil, kendinden ödün vermektir. S’adak’at kelimesine bakarsak içinde adak vardır. Bu adak kendimizden başkası da değildir. Kim kendisini başka birine adar. Kimse kendisini başka birine adayamaz. ‘Ama ben adarım’ diyorsanız, adadığınız kişi başka birisi değil zaten siz olmuştur o. Belki çocuğunuza sadıksınız, belki düşlerinize sadıksınız, belkide dininize. Eğer birine, bir şeye sadık olduğunuzu hissederseniz, onun için kendinizden ödün vermişseniz, bilin ki bir elmanın iki yarısı gibi değil siz o elmanın aynı yarısısınız.

Sadakatsizlik bence yadırganacak bir şey de değildir. Sadakat zordur, çetindir. Herkes bir şeye sadık olmak zorunda değil ki. Milyarlarca insanın gelip geçtiği bu sadakatsiz dünyada bile tek yaradanımız rabbimiz olmasına rağmen, ona bile sadık olamazken her insanda sadakat aramak yersizdir. Sanki  Sadakat, kimsede olmayan ama herkeste varmış gibi görünen, yada sadakatsizliği konduramadıklarımıza yaptığımız bir yakıştırmadan ibaret.
Ama şuna yürekten inanıyorum eşrefi mahlûkat’ a nede yakışır sadakat…

Mustafa Aslan