Karamanlı şair İbrahim Şaşma ölümü ile derin bir üzüntüye sebep olan Serhat'a duygularını bir şiir ile dile getirdi.

İbrahim Şaşma şiiri ile ilgili yaptığı açıklamada; ''Van Depreminde enkaz altından 11 yaşlarında bir çocuk çıkartılmıştı Serhat isminde. Enkaz altında günlerce kaldıktan sonra çıkartılmış ancak iç kanama sebebiyle vefat etmişti. Bu günahsız kardeşimin bu hali beni derinden etkiledi. Bu şiirimde onun diliyle onu anlatmak ve sizlerle paylaşmak istedim.'' dedi.

Ant Ajans/karamandan.com

ENKAZDAN

Şu kısacık yolumu, anladım ki bitirdim.
Bir âlemden âleme kar beyazım getirdim
Bilmem ki günlerden ne, saatleri yitirdim.
Güneş doğdu cihana, bakamadım ben anne.

Var mıydı körpe tenin, buralarda bir işi?
Aklım almıyor beni bu toprağın serişi.
Söyle de kaldırsınlar, göğsümdeki kirişi
Elim kolum bağlanmış, çıkamadım ben anne

O ipek saçlarımı toz toprağa buladım
Kollarımı sen diye kolonlara doladım.
Zifiride boy verdi, umudumla suladım.
Saçlarına çiçekler takamadım ben anne

Sen yine söyle bana, her akşamki şarkını
Ben değil dünya duysun o yüreğin farkını.
Su bile durmaz elbet, kapasan da arkını
Dehlizlerin içinde akamadım ben anne.

Demedi ki melekler, gelindi sona diye
Saçım kiremit tozu, dediler kına diye.
Asumani bir müjde versinler sana diye
Arzımda şimşek olup çakamadım ben anne

Ben büyüdüm burada söyle yaşım kaç artık.
O hüzünkar gözlerden, o nurunu saç artık.
Karanlık neme  benim, şu ışığı aç artık.
Ellerim yitik sanki, yakamadım ben anne

Gökyüzü ağlar bana, elbet bana üzülür.
Enkazımdan içeri katre katre süzülür.
Yağmurdan sakındığım,yanaklarım yüzülür;
Kokun gitmesin  diye yıkamadım ben anne.

Üzülme acımadı, hiç ağlamadım hem de.
Cevap aradım durdum bunun vebali kimde?
Hiç olmazsa elimden, tutsaydın o son demde
Gül parmağım avcumda, sıkamadım ben anne.

İbrahim Şaşma