karamandan.com

Eskizler, AKADEMİ Dergisi için yazdığım serinin adı. Sözlük manasından da anlaşılacağa üzere taslak metin görünümündeki yazılarım.

Tatil dönemine girilmesiyle birlikte gazetelerin kitap eklerinde tatil için kitap önerileri adlı bölümler türemeye başladı.

Meclis'te yaşanan siyasi 'kriz' ve demokrasimiz.

Aslında bu araştırmamı bilimsel bir tebliğ şeklinde ele almak isterdim fakat herkese ulaşmak derdinde olduğumuz için bir gazete yazısı şeklinde ele almayı istedim.

Lisan mevzuu edebiyat üzerinde önemli tartışmalara sebebiyet vermiş ve bugüne kadar gündemdeki yerini korumuştur. Hususiyetle klasik edebiyatımız üzerinde cereyan eden mülahazalarda bu daha da depreşmektedir.

Her ne zaman Yunus Emre’den mevzuu açılsa söylenenler Cenab-ı Yunus’un lisanının ne kadar sade ve herkesçe anlaşılmaya müsait olduğunu ifade ederler. Külliyen yanlıştır ve hatalarla doludur bu söylem. Yunus Emre’nin Nutuk’larını bu anlıyorum diyenlere sormak lazım ne “anladınız” diye? Bir defa klasik edebiyatımızın önemli bir kolu olan Tekke Edebiyatı temel olarak tasavvufa dayanır. Tasavvuf ise ayrı bir lisanı olan bugünün söylemiyle terminolojisi olan bir alandır. Tasavvuf her haliyle “sır” üzerine kuruludur ki, zahiren söylenenlere itibar vermez “batini” alana yüzünü döner. Şu her şeyi anlıyorum diyenlere;

Bugünlerde yerel gazetelerde yazar olarak vazifedar olan büyüklerimiz ellerine kalemi almışlar ve gayet güzel yorumlar yapmışlar. Dil Bayramı’nın kutlanması konusundaki tenkitlerini titizlikle okudum. Hepsinin birleştiği bazı yerler var fakat ben bunların çoğuna iştirak etmiyorum.

Bir ilin önemli tarihleri olur ve bunlar kutlama vesilesi haline getirilip ortak kentlilik duygusu altında paylaşılır. Yunus Emre ve Dil Bayramı da mutad olarak icra edilen, Karaman için ehemmiyet taşıyan bir etkinliktir. Dr. Uğurlu Belediye Başkanı seçildikten sonra kanaatime göre doğru bir karar alarak ikisini ayırdı. Dil Bayramı ve Yunus Emre arasında hiçbir ilgi bağı eskilerin deyimiyle illiyet bağı yok.

Bazı kişiler söz konusu olunca onlar hakkında birkaç kelam etmek ne kadar müşkil ve ızdırab verici. Neden mi, sorumluluk ve hay’a duygusundan dolayı. Samiha Anne hakkında ise yazı yazmak mübarek insanın hayatına bir şerh düşmek değil, kat’iyyetle! Şerhin şerhinin şerhini düşsek bizler için makbul ve müspet olacak.

Bizlere yani medeniyetimizin muarızları tarafından yapılan tenkit-i kebir “bayanlara” gereken hassasiyeti göstermediğimiz ve bayanların içtimai sahada çok geride kaldıkları noktasında kümeleşir. Tarihi hakikatler ise bunun tam zıddını söyler ve her uzvuyla bu hususun uydurma olduğuna şehadet eder. Bayanlar medeniyetimizin en hassas ve en mukaddes varlıklarıdır. Mukkadesiyet ise boş bir iş güzarlıktan öte içi doldurulmuş hakikat ve onun remizleridir. Bayanlar bir nurdur ki muazzez varlıkların lemaları bile gönülleri diriltmeye kâfidir. Burada ifade ettiğimiz yanlış anlaşılmasın, anlayanlar bir zahmet kafalarını ve zihinlerini apış arasından çıkartıp yüce Hüda’nın dediği gibi “ben bir yere sığsam o da kullarımın kalbleri olur” dediği gibi gönülgaha çıkarsınlar.