Herkes çıktı aynısını söyledi.
Gazetelere aynı demeçleri verdiler.
Haber sitelerinde aynı söylemleri yer aldı.
Televizyonlarda aynı görüntüler…
Ne değişti peki?
Hiçbir şey.
Odun yine aynı odun.
Canı sıkıldı ve uyduruk bir nedenle maalesef yine eşine, hanımına, hayat arkadaşına sözlü ya da fiziksel şiddet uyguladı.
Herkes çıktı aynı temennileri dile getirdi, aynı iyi dileklerde bulundu.
Tamam, herkes temennisini etsin. İyi dileklerde bulunsun.
Bulunsun bulunmasına da iki kelime etmeyle, yılda bir gün üstüne düşmeyle değişecek bir durum değil ki bu.
Üstelik değiştirmeye çalıştığımız kişiler de çocuk değil.
Çıkıp da kadınların hakları adına konuşmak ne kadar kolay.
Kocaman adamlara davranışlarının yanlış olduğunu anlatmak çok ama çok zor.

Neyse ki öğretmenler bu durumun farkında. Dillendirmiyorlar bu durumu ancak onlar kadının gerçek değerinin henüz ilköğretim sıralarında kazanılacağını biliyorlar. Biliyorlar ve uğraşlarını bu yönde veriyorlar.
Ağaç yaş iken eğiliyor işte.
Çözümü uzun vadeli olacak belki ancak öğretmenlerin bu çabaları şüphesiz sonuç verecek. Bu anlamda bu özel günde yapılması gerekenler konuşulurken öğretmenler de minik bir teşekkürü hak ediyorlar.
Ne demiştik hani?
Gelecek gerçekten güzel gelecek. Onların sayesinde…
Muhabbetle.

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir