karamandan.com

Pazar günü ANNELER GÜNÜ, annemize hediye alma telaşı başladı. Böyle özel anlarda  bir türlü ne aradığımızı bilmeden dolaşır dururuz çarşı pazarı, öyle ya sevgimizi dile getiren hediye çok pahalı veya ucuz olması önemli değil beni anlatsın deriz. Tabiî ki Annelerimiz ve yeni yetişen veya şu anda anne adayları hepsinin annelik kimliği hiç kuşkusuz önemi çok büyük.

Peki duygularımız, söylemek isteyip de bir türlü söyleyemediğimiz o duygularımız, bu senede havada asılımı kalıcak, seneye ha bir cesaret söylerim mi diyeceğiz. Kimilerimiz için galiba öyle olacak.

Ben bu zamana kadar söyleyemediğimi, teknoloji aracılığı ile ileteceğim çünkü o duygularını bir türlü dile getiremeyenlerdenim. Buna yetiştirilme tarzı diyelim hep utandık ayıp saydık oysa yeni tanıdığımız birine nede çok rahat söylüyoruz.

Evet Anne, bu Pazar Anneler günü, bu zamana kadar söylemek isteyip de bizlere verdiğin o ahlaki değerden olsa bir türlü sana karşı kullanamadığım ama bu zamana kadar da öğrettiklerin arasındaki farkları dile getirmeden edemeyeceğim.

Bana hayatın hep iyi yönlerini söyledin, ama kötülüklerle karşılaşınca şaşırdım. Pes etme yürü dedin ama nasıl yürüyeceğimi söylemedin. Herkesi sevmeyi söyledin, ama sevgi karşısında neleri kaybedeceğimi söylemedin. Kardeşlik sevgisi söyledin ama kardeşliğin kalleşlik olduğunu  söylemedin. Toplum sevgisini söyledin ama toplumun yargısız infaz olduğunu söylemedin. Dostluk, arkadaşlık dedin ama bunların çıkar amaçlı olduğunu söylemedin.

Görüyor musun? Benim söyleyemediğim karşısında senin ne çok söylemediklerin varmış.
Büyüdüm Anne, büyürken söylediklerini yaşayarak öğrendim. Söylemekle yaşamak arasındaki farkı öğrendim. Keşke konuşan bir aile olsaydık. Belki fikirler, duygular açık
konuşulsa idi az incilirdi ruhum, güvenim kırılgan,  sevgim tükenmez olurdu.

Şimdi sen beni hep güçlü görüyorsun, ben büyüdüm anne ama büyürken göz yaşımı hep senden ve herkezden gizledim. Acizlikten yaşam adına nefret ettim, gurur adına ne varsa sildim. Ahlak adına aşkı kaçırdım yaşayamadım.

Onur adına, gurur adına, vatan adına nelerden vazgeçtim tahmin edemezsin, görüyor musun güçlü olma adına neleri feda etmişim. Sence hala güçlü müyüm…

Onca yılları iki satırla anlatmakla bitmez anne, yaşanan anı, saniye, dakika, ay, yıl bunları iki dakikalık okuma yazısıyla bitmiyor, Sil duyguyu, çıkar öne mantığı  eşittir güç, işte bende gördüğün o güç karşısında kaybetmeyi göze aldığıma bak…

Lütfen Anneler, çocuklarınızla konuşusun, önce konuşan aile olun bakın hatalar ne kadarda aza inicek çocuğunuzun hayatı anlama adına, belki de çocuğunuz hayat adına yaşam adına duygu denen (sevgi) o hissiyatı kaybetmemiş olucak. Sevgiyi, dostluğu, hayatı anlatırken karşılaşabileceği olumsuzluklar karşısında paniklemesin, ne yapması gerektiğini çöze bilme erdemliğine erişsin. Size olan duygusunu utanmadan sıkılmadan, ertelemeden söyleyebilsin. Konuşun anneler, konuşun çocuklar, konuşan aileler oluşsun…

Evet Anne, bak ilk kez yazıyla sana sesleniyorum. Anneler Günün Kutlu Olsun,
SENİ SEVİYORUM ANNEE…

EREN GENÇ
TV Program Yapımcı ve Sunucusu