Tablolara bakan kral, sadece ikisinden hoşlanır, ama birinciyi seçmesi için karar vermesi gereklidir; resimlerden birisinde sükunetli bir göl vardır, göl bir ayna gibi, etrafında yükselen dağların görüntüsünü yansıtmaktadır.
 
Üst tarafta pamuk beyazı bulutlar gökyüzünü süslüyorlardı, herkes, onun mükemmel bir huzur resmi olduğunu düşünüyordu, diğer resimde de dağlar vardı, ama engebeli ve çıplak dağlar...

Üst tarafta, öfkeli gökyüzünden yağmurlar boşanıyor ve şimşekler çakıyordu, dağın eteklerinde ise, köpüklü bir şelale çağıldıyordu.

Resim, hiç de huzurlu gözükmüyordu, ama kral resme bakınca, şelalenin ardında kayalıklardaki çatlaktan çıkan ufacık bir çalılık gördü; çalılığın üstünde, anne kuşun örttüğü bir kuş yuvası görünüyordu.

Sertçe akan suyun orta yerinde anne kuş yuvasını kuruyor...

Harika bir huzur ve sükun örneği!..

Ödülü, ikinci resim kazandı. Kralın açıklaması: “Huzur, hiçbir gürültünün sıkıntının veya zorluğun bulunmadığı yer demek değildir; huzur, bütün bunların içinde, yüreğimizin sükun bulabilmesidir.”

Çocuk Esirgeme Kurumunu ziyarete gittiğimde çocuklar şarkılar eşliğinde oynayıp dans ederken bir kenarda oturmuş oniki yaşlarında bir kız çocuğuna takıldı gözüm; bir köşede boynu bükük öylece, sessizce, tüm bu gürültüden, eğlenceden uzakta bambaşka bir dünyadaymışçasına, harika bir huzur ve sükun örneğiyle etrafını seyrediyordu, hiçbir şey, bir sürü çocuğun oynaması umurunda bile değildi, o sanki kendi kurduğu bir masal alemine dalmış gitmişti.

Kralın seçtiği mutluluk resminde olduğu gibi; aslında hiç de huzurlu gözükmeyen bir ortamın içinde kendince bir huzur bulmuş gibiydi.

HASAN BARAN