karamandan.com

Bir yürek yangınıdır Çanakkale,Cennet yolcularının son sürat geçtiği bir yoldur Çanakkale,ince bir sızıdır,gözyaşlarının kuruduğu

Erzurum Erzincan arası otobüsle yaklaşık üçbuçuk saat. Soğuk bir akşamüstü Erzincana yol alıyorum,içerimde sıcak bir kıpırtı,dile kolay tam onsekiz yıl olmuş sevgilim Erzincan'dan ayrıla

Serhat Şehri Kars,kendisi soğuk insanları sıcak vatan toprağı.Sarıkamış ile arası yirmibeş dakika kadar.Arkadaşın arabasıyla gittik,arkadaşın bir işi vardı bu bana bir vesile oldu,uzun zamandır merak ediyordum Kars'ı,bir çok Karslı arkadaşım var çünki.Girişte Kafkas Üniversitesinin tabelası karşıladı bizi.Üniversitenin ismi dikkatimi çekti,Kars Kafkaslarla irtibatı olan ve oradan buraya gelip yerleşen halkların yoğun olduğu bir yer.

Münacat-ı Rahman,tilavet-i Kur'an,sohbet-i ihvan,dünyada rahat edilebilecek üç şey,başka dünyevi hiç birşey de rahat yoktur.İçim içime sığmıyor,bir kuş gibi kalbim hızlı hızlı çarpıyor.Evet sonun da gidiyorum ikinci memleketim olan Erzincan'a.Biletimi kestirinceye kadar hala inanamıyorum,aradan geçen tam onsekiz yılın ardından yüksekokulu okuduğum diyar-ı Erzincan'a gideceğim,dostlarıma kavuşacağım.Ziyaret proğramım da önce;Sarıkamış,Kars,Erzurum ve en son dönüş yolunda Erzincan var.

Otobüs kalkış saati akşam sekiz otuz,evden çoluk çocukla vedalaşıp ayrılıyorum,bir taraftan ayrılığın hüznü,bir taraftan kavuşmanın heyacanıyla otobüse bindim.

Oruç, hayat-i içtimaiye-i insaniyeye baktigi cihetle çok hikmetlerinden bir hikmeti sudur ki Cenâb-i Hak o ihtilafa binaen, zenginleri fukaralarin muavenetine davet ediyor. Halbuki zenginler, fukaranin acinacak aci hallerini ve açliklarini, oruçtaki açlikla tam hissedebilirler.İnsanlar bir topluluk halinde yasarlar ve bu topluluk halinde insan gibi yasayabilmelerine, ramazanda oruç un katkilarindan birini okuyacagiz. Eger oruç olmazsa, nefisperest çok zenginler bulunabilir ki, açlik ve fakirlik ne kadar elîm ve onlar sefkate ne kadar muhtaç oldugunu idrak edemez.

Hayat öyle şeylere gebe ki,ne zaman,nerede,ne olacağımız meçhul.Herşey yolunda giderken bakıyorsun bir anda tökezlemişsin veya herşey bozuk bu sefer herşey düzene girmiş.İnsan olmanın ve yaşamanın neticesi bu olsa gerek.

O'nu ilk tanıdığımdaki izlenimim ;Güven veren,kendinden emin ve bir o kadar da halim selimdi.Tanıştıktan sonra ki zamanlarda çok sık görüşmesekte O'na karşı içimde hep bir muhabbet besledim.İslamı layıkıyla yaşayan hayat felsefesi bize hep örnek olmuştur.Osman Abi,Konya da Risale-i Nur hizmetinde bulunan bir abimizdi.Abiden öte herşeyimizdi.Sevincimizde de,sıkıntımızda da hep yanıbaşımızda bulunurdu.İmanı hayatına hayat yapan ender şahsiyetlerden biriydi.Bu kısa dünya hayatında,tanımaktan dolayı bahtiyar olduğum insanların biriydi.O bir dosttu.O'nu iki hafta önce elim bir trafik kazasında kaybettik.Lütfen ruhuna bir fatiha gönderin.(tüm ölmüşlerimizle birlikte)

İNSANIN BİRİNCİ ÖĞRETMENİ ANNESİDİR

(Bu yazı Risale-i Nur'dan alıntıdır)

Bismillahirrahmanirrahim

Evet, insanın en birinci üstadı ve tesirli muallimi, onun validesidir. Bu münasebetle, ben kendi şahsımda katî ve daima hissettiğim bu mânâyı beyan ediyorum: